Saturday, October 29, 2005

PAKİSTAN


Nedir bu İslam ülkelerinin çektiği acılar? Üst üste gelen sosyal ve tabi darbeler, İslam ülkelerini şaşkına çeviriyor. Batı ülkelerinde ve batılı olmasalar da bir kısım gelişmiş ülkelerde, felaketler bu kadar pahalıya mal olmuyor.

En son Pakistan’da olan deprem hepimizi sarstı. Ben en çok çocuklara üzüldüm. Çocuğu olanlar bu duyguyu bilir. Anne ya da baba olduğunuz zaman, çocuklara ayrı bir duyarlığınız olur. Sokakta ağlayan bir çocuk gördüğünüzde onun derdini anlamak, yardımcı olmak istersiniz. Ağlayan, gülen, durgun ya da neşeli, her çocuk, size kendi çocuğunuzu hatırlatır. Muhabbet, insanı sınırsız tahattura/ çağrışıma açık bir hale getirir derler.

Pakistan’daki felaketin açtığı derin ama aslında bu kadar derin olmak zorunda olmayan yaraları duyunca aklıma hemen çocuklar geldi. Bu yaralar bu kadar derin olmak zorunda değil diyorum, çünkü Asya milletlerinin kader kavramını yanlış algılamaları, bizim her felakette normalden büyük bir bedel ödememize sebep oluyor.

Çocuklar dedim. Çocukların acı çektiğini görmek biraz kalbi olan her insanı yıpratır. Nazlanarak ağlamaları çok da sorun değildir. Kucağınıza alırsınız, seversiniz, susarlar. Ama ya kolu kanadı kırılmışlık içinde ağlayan çocuklar, onların acı içinde kıvranmaları, bu masumların feryatları. Çok basit şeylerden bile yıpranabilen ruhlarının, fiziksel ve ağır ruhsal darbelerden sonra aldığı yaralar.

Felaketler içinde, canlarının parçasına çocuklarına yardım edemeyen, onların acı içinde kıvranmalarını çaresizce seyreden anne babalar. Allah’ım sen yardım et!

En çok da korktuğum şey, felaketler içinde çaresiz kalan insanların Allah’a küsmeleri. Buna izin vermeyelim. Allah’ın bizleri vesile göstererek mazlum ve mağdurlara yardım ettiğini Pakistanlı kardeşlerimize de, dünyanın sıkıntı içindeki başka ülkelerine de gösterelim.

Seksen bin canını kaybeden Pakistan’a Türkiye yardım elini uzattı. Ama dua da edelim olur mu? Bizim ellerimizin yetişmediği yerlere Allah’ın rahmet, kudret ve lütuf eli yetişir. Buna inanmazsak ne yaparız, bunca acının seyrine ve kendisine nasıl katlanırız?

Hiç kimse yoktur kimsesiz!
Herkesin vardır bir kimsesi!
Bugün kimsesiz kaldık,
Ey kimsesizler kimsesi!
-----------

www.suskunadam.blogspot.com

-----------

Yorumlarınız için:
savassenel@yahoo.com
MSN:
savassenel@hotmail.com